Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/20120 E. 2012/3143 K.

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 62, 151/1, 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/12/2007 tarihli ve 2007/189-774 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07/06/2010 gün ve 2008/6796-36476 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/06/2010 gün ve KYB/2010/146702 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 05/07/2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; (Dosya kapsamına göre, şikâyetçiye ait aracın kilidini üzerinde taşıdığı bıçakla zorlamak suretiyle açıp aracı çaldığı kabul edilerek hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına karar verilen hükümlünün hırsızlık konusu eşyayı çaldığı sırada zorunlu biçimde aynına zarar vermekten ibaret bu eylemi nedeniyle hırsızlık dışında ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmayacağının gözetilmemesinde, Sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun şikâyete tâbi suçlardan olması ve uzlaşma hükümlerine bağlı bulunması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Uzlaşma" başlıklı 253. maddesi hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmamasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de; TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A “Şikayetçiye ait aracın kilidini üzerinde taşıdığı bıçakla zorlamak suretiyle açıp aracı çaldığı kabul edilerek hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından cezaladırılmasına karar verilen hükümlünün hırsızlık konusu eşyayı çaldığı sırada zorunlu biçimde aynına zarar vermekten ibaret bu eylemi nedeniyle hırsızlık dışında ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılamayacağı, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun şikayete tabi suçlardan olması ve uzlaşma hükümlerine bağlı bulunması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın uzlaşma başlıklı 253. Maddesi hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmamasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması” Dairemizden istenilmiş ise de; İddiaya, dosya kapsamına, kanun yararına bozma isteminin içeriğine ve Yargıtay Yasası’nın 14.maddesine göre işin incelenmesi Yüksek 15.Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesinin sağlanması için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.