Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/1886 E. 2013/1113 K. – Hırsızlık, Yalan

Konu: Hırsızlık, Yalan Beyanda Bulunma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/1886
Karar No
2013/1113
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Yalan Beyanda Bulunma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, yalan beyanda bulunma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın hırsızlık suçunu işlemek için yakınan ...'in ikamet ettiği evin balkon kapısını zorlayarak; yakınan ...'ya ait eve ise açık olan balkon kapısından içeri girdiğinin, yakınan ...'e ait evin eklentisi niteliğindeki balkonuna tırmandığının anlaşılması karşısında, zamanaşımı içinde hakkında yakınan ...'e yönelik mala zarar verme ve her üç yakınana yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 08.12.2005 tarihli yakalama tutanağına göre hırsızlık olayının saat 05.30 da ihbar edildiği, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 07.16 olduğu, sanığın yakınanlar ... ve ...'nın evlerinden hırsızlık olayını gerçekleştirdikten sonra yakınan ...'ün evinin balkonunda görülmesi üzerine saat 05.30 da kolluk görevlilerine ihbarın yapıldığı, sanığın, yakınanlar ... ve ...'ya yönelik eylemi gece vakti gerçekleştirilmesine karşın, hakkında TCK.nın 143. maddesi ile uygulama yapılmaması; sanığın hırsızlık suçundan yakalandıktan sonra kendisini ... olarak tanıtarak, kardeşine ait kimlik bilgilerini kullandığı, ... ismiyle şüpheli olarak ifadesinin alınarak soruşturma işlemlerine başlandığı, ifade alındıktan bir süre sonra parmak izi incelemesi sonucu sanığın kimliğinin tespit edildiği, eylemin 5237 sayılı Yasanın 268. maddesinin göndermesiyle 267/1. maddesinde tanımlanan iftira suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e”bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/1886, K. 2013/1113, T. 24.01.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-1886-e-2013-1113-k-d0ec0f28e33e