Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/1132 E. 2013/3197 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/1132
- Karar No
- 2013/3197
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların, asma kilitlerini kırıp kapısını açmak suretiyle yakınana ait işyerine girdiklerinin anlaşılması karşısında, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 116/2-4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca, haklarında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüş, Adli sicil kayıtlarına göre, sanık ...’nin Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/1154-1021; sanık ...’ın Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/425-462 esas ve karar sayılı ilamları ile tekerrüre esas hükümlülüklerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Sanık ...’un yer göstermesi sonucu bir kısım eşyanın soruşturma aşamasında katılana teslim edilmiş olması karşısında; kısmi iade nedeniyle katılandan rızası sorularak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-) Kasten işlemiş oldukları suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.