Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/7438 E. 2012/16465 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükmün gerekçe kısmında;sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre Esas alınan Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/343-2002/73 sayılı 09.05.2002 kesinleşme tarihli ilamının gösterilip, anılan ilamın kesinleşme ve infaz tarihini gösterir örneklerinin dosyaya getirtildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede (2) nolu bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir. Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin yerinde düzeltilmesi olanaklı görüldüğünden; sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılırken anılan maddenin 6 ve 7. fıkraları uyarınca ayrıca denetimli serbestlik tedbirine de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; a) Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/1-b ve 143. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 2 ay 12 gün hapis cezası üzerinden, aynı Yasanın 62.maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 10 ay yerine , 1 yıl 10 ay 10 gün olarak fazla ceza tayini, b) Kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin birinci fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (c) bendindeki yazılı tedbire hükmedilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hüküm fıkrasında hırsızlık suçundan sonuç olarak hükmolunan '‘1 yıl 10 ay 10 gün hapis cezasının, 1 yıl 10 ay olarak belirlenmesi’' suretiyle, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.