Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/6964 E. 2010/1159 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2009/6964
Karar No
2010/1159
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yağma-Kişi hürriyetinden yoksun bırakma. yaralama HÜKÜM : Kısmen Beraat, Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ..., ..., ... savunmanları ve katılanlar vekili tarafından yağma suçu yönünden duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız, sanık ... yönünden duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya görüşüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... yönünden yağma suçunda duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

Katılanın duruşmalı inceleme istemeye yetkisi bulunmadığından katılanlar vekilinin bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318.maddesi gereğince REDDİNE,

İddianame kapsamına göre, sanık ... ... hakkında katılan ...'a karşı yağma suçundan zamanaşımı içinde karar verilmesi ile hüküm fıkrasında ... olarak yazılan sanığın adının nüfus kaydına uygun olarak ... olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

I. 08.09.2006 günlü oturumda davaya katılma isteminin kabulüne karar verilen yakınanlar ... ve ... vekili Av....'ın 08.09.2006 tarihli oturumda sanık ... hakkında şikayetinden vazgeçtiğini belirtmiş olması; katılan ...'ın 18.05.2007 ve vekilinin 24.05.2007 tarihli dilekçelerinde ise sanık ... hakkındaki yakınmasından vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, hükmü temyiz etme yetkisi ortadan kalktığından, vekillerinin anılan sanıklara yönelen temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II. Katılan ...'a karşı sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan; katılan ...'a karşı ise sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakma ve yağma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre katılanlar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

III. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ...'a karşı dolaşım özgürlüğünü kısıtlama ve yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yağma suçunun 5237 sayılı TCY'nın 149.maddesinin 1.fıkrası (a-b-c-h ) bentlerinin yanı sıra konutta işlenmesi nedeniyle (d) bendine de aykırı olarak işlendiğinin gözetilmemesi temel ceza belirleme gerekçeleri karşısında sonuca etkili olmadığından; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY'nın 58.maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezalarıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan ... vekili ile sanık ... ile savunmanı ve sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine “ Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına, ” tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV. Sanık ... hakkında katılan ...'ın dolaşım özgürlüğünü kısıtlama, yağma ve yaralama suçları, sanık ... ... hakkında katılan ...'ın dolaşım özgürlüğünü kısıtlama, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ...'a karşı yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde de;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; katılan ...'e karşı yağma, dolaşım özgürlüğünü kısıtlama suçlarının sanık ...; katılanın dolaşım özgürlüğünü kısıtlama suçunun sanık ... ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1.Diğer sanıklar tarafından 21.12.2005 günü Mersin'den silah tehdidiyle zorla alınarak Siverek'e getirilen yakınan ...'ın sanık ... ...'ün konutunda 27.12.2005 gününe kadar alıkonduğu olayda, sanık ...'in eylemi diğer sanıkların eylemine katılma niteliğinde olduğu halde, 5237 sayılı TCY'nın 109.maddesinin 2-3-a-b fıkra ve bentlerine aykırı olduğu halde, aynı maddenin 1-3-b fıkra ve bendiyle cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.İddianamede yağma ve yakınanın dolaşım özgürlüğünü kısıtlama suçları anlatılırken katılanın yaralandığından söz edilmesi bu konuda dava açıldığını göstermeyeceğinden ve yaralama suçundan nitelendirme veya sevk maddesi gösterilmemiş olması karşısında, sanıklar hakkında yaralama suçundan açılmış dava bulunmadığı halde, ek iddianame düzenlettirilmeden, ek savunmayla yetinilerek bu suçtan da hükümlülüklerine karar verilmesi,

3.Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezalarıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıklar ... ve ...'ün, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4.Adli sicil kaydından Eskişehir 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 926-752 sayılı kararıyla 765 sayılı TCY'nın 308/3, 647 sayılı Yasanın 4.maddesi uyarınca 427.065.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiğinin ve bu cezanın 14.12.2004 tarihinde yerine getiirldiğinin anlaşılması karşısında, belirtilen Mahkeme kararı istenerek, dosyaya eklendikten sonra sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY'nın 58.maddesinin uygulanma koşulunun değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ile sanıklar ... ve ... ile savunmanları ve sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve sanık ... savunmanı Av. ... 'ın duruşmada ileri sürdüğü itiraz ve savunmaları ile kısmen tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde

görülmüş olduğundan sanık ... hakkında yağma suçundan duruşmalı temyiz incelemesi yapılan ve yaralama suçunda diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 10/02/2010 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...‘ın katıldığı oturumda, sanık ve savunmanının yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/6964, K. 2010/1159, T. 10.02.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2009-6964-e-2010-1159-k-c2370f4bfcb1