Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/6734 E. 2012/16980 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık ... hakkında, suç tarihine göre yürürlükte olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 23. Maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre; Sanıkların suç tarihinde, yakınanı kilitleyerek Manisa ilinde bulunan evinin önündeki sokak üzerine park ettiği aracının kapısını, maymuncuk kullanarak açıp, yağ çubuğunu kontak yerine soktuktan sonra anahtar gibi kullanarak aracı çalıştırdıkları ve bu şekilde İzmir iline geldikleri, benzini bitmesi üzerine terk ettikleri araçtan teybi de aldıklarının anlaşılması karşısında sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 493/2, 522, [81/2-3(sanık ... yönünden)] [55/3 (sanık ... yönünden)] maddeleriyle, 5237 sayılı Yasanın 142/2-d, [31/3. (... yönünden)] maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; a-Oluş ve dosya kapsamına göre hırsızlık suçunun anahtar uydurmak sureti ile işlendiği anlaşılıp mahkeme tarafından da bu şekilde kabul edilmesine karşın 5237 sayılı kanunun 142/2-d maddesi yerine 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması, b-Sanıklardan ... hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.