Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/6124 E. 2012/16799 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/6124
- Karar No
- 2012/16799
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nın 493/1, 522, 523, 59 647 sayılı Yasa 4 ve 6. maddeleri uyarınca erteli 2926 YTL apc Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Hükümlü ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde; Hükümlü ... hakkında kurulan Bingöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2004 gün ve 2004/97-2004/296 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde ya da resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanıklar ... ve ... hakkında kurulan ilk hükmün sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2005 tarihli yazısı ile lehe yasa değerlendirilmesi için mahkemesine gönderildiği, dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ...'ın, yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE, II-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Lehe yasa karşılaştırması sırasında, sanık ...'ın hazırlık soruşturması sırasında yakalandığında; çaldıkları sigaraları sakladıkları yeri göstererek yakınana iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, 2-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların, yakınana ait iş yerinin demir pencere korkuluğunu kırmak suretiyle hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b.maddesine uyduğu gözetilip, geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçu yönünden de uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanıkların yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanıkların, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b, 143, 168/1, 116/2-4, 119/1-c. maddelerine karşılık 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522, 523. maddelerine uyan eylemleri nedeniyle denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 3-Suçun niteliği, cezaların türü ve sürelerine göre, hüküm tarihinden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği, sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.