Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/562 E. 2012/8425 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/562
- Karar No
- 2012/8425
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, temel cezanın belirlenmesi sırasında hükmün gerekçesinde, eylemin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesi kapsamında kaldığının kabul edilmesine karşın; infaza esas olan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nun 142/1- denilmek suretiyle uygulama bendinin yazılmamış olması, gösterilen gerekçe ve kabul gözetilerek yerinde eklenmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 24.04.2008 tarihli “olay yakalama -geçici muhafaza altına alma ve teslim tutanağının” içeriğine göre, sanıkların suçun işlemesinden kısa bir süre sonra başka bir yerde kolluk kuvvetleri tarafından tesadüfen görülmeleri üzerine kaçmaya başlayıp yakalandıklarında, çalınan kamyonetin aküsünün 27 YY 926 plaka sayılı aracın bagajına sakladıklarını belirtip aracın yerini de göstererek iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama koşullarının mahkemece yerinde tartışmasız bırakılması, 2-Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün hangisi olduğunun denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi, 3- TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 25. 04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.