Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/4058 E. 2010/4723 K. – Hırsızlık-Mala

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık-Mala zarar vermek-Konut dokunulmazlığını bozmak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar hakkında yakınan ...’ya yönelik etkili eylem suçu nedeniyle zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. A- Sanık ... hakkında yakınanlar ... ve ... ...’e yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçları nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Yakınan ...’ya yönelik hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükümde, 5237 sayılı TCY’nın 62. maddesi ile yapılan uygulama sırasında hesap hatası yapılarak sonuç hapis cezasının “3 yıl 1 ay 15” gün yerine, “3 yıl 1 ay” olarak belirlenmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, B- Sanık ... hakkında yakınanlar ... ve ... ...’e yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçları nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Yakınan ...’ya yönelik hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükümde, 5237 sayılı TCY’nın 62. maddesi ile yapılan uygulama sırasında hesap hatası yapılarak sonuç hapis cezasının “3 yıl 1 ay 15” gün yerine, “3 yıl 1 ay” olarak belirlenmesi, Adli sicil kaydına göre, İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.9.2006 günlü, 2005/499-2006/617 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 23.10.2006 tarihinde kesinleşmiş erteli para cezası bulunan sanık hakkında, bu ilam nedeniyle koşulları bulunduğu halde, 5237 sayılı TCY’nın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Mükerrirlik uygulamasına esas alınan Diyarbakır 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.05.2005 günlü, 2005/360 esas- 2005/340 sayılı ilamı ile 765 sayılı TCY’nın 456/4, 457/1, 51/1, 59/2. maddeleriyle doğrudan hükmedilen 309 lira adli para cezasının kesin nitelikte olduğu ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, her bir suç nedeniyle ayrı ayrı kurulan hüküm fıkralarından ‘‘58. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, C- Sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...’ya yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Suç tarihinden önce yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 253/1. maddesi gözetildiğinde, sanıkların işlemiş olduğu iddia edilen gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında; taraflar arasında anılan suç yönünden öncelikle 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma girişiminde bulunulması, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması üzerine yargılamaya devam olunarak sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 2- Kabul ve uygulamaya göre de; a- Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği gözetilmeden, verilen cezanın 5237 sayılı TCY’nın 119/1-c maddesi ile artırılmaması, b- Sanık ... hakkında, mükerrirlik uygulamasına esas alınan Diyarbakır 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.05.2005 günlü, 2005/360 esas- 2005/340 sayılı ilamı ile 765 sayılı TCY’nın 456/4, 457/1, 51/1, 59/2. maddeleriyle doğrudan hükmedilen 309 lira adli para cezasının kesin nitelikte olduğu ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ancak İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2006 günlü, 2005/499-2006/617 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 23.10.2006 tarihinde kesinleşmiş erteli para cezası bulunan sanık hakkında, bu ilam nedeniyle koşulları bulunduğu halde, 5237 sayılı TCY’nın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA,5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 21/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.