Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/29982 E. 2013/5844 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında lehe yasa karşılaştırması yapılırken, 765 sayılı Yasanın 522/3. maddesi uyarınca aynı neviden olan hırsızlık suçundan mükerrir olduğundan bahisle anılan maddenin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılmamış ise de, adli sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas görülen Kuşadası Sulh Ceza Mahkemesinin 16.01.2001 tarih ve 1999/547 esas, 2001/116 karar sayılı ilamında suç tarihinin 04.06.1999 gözüktüğü ve bu tarihe göre sanığın 12-15 yaş grubunda olup, hakkında 765 sayılı TCK’nın 55/3. maddesiyle uygulama yapılmasının mümkün olmadığı izlenmektedir. Hal böyle olunca; öncelikle söz konusu ilamın onaylı örneği getirtilerek, hukuki bir hata var ise giderilmesi sağlanıp sonucuna göre, 765 sayılı Yasa hükümlerine göre mükerrir olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra değer azlığına ilişkin 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesi uyarınca indirip yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 2- Sanığın suç arkadaşıyla birlikte fikir ve eylem birliği içinde yüklenen suçu işlemesi nedeniyle, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 39. maddesiyle uygulama yapılması, 3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi, 4- 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hırsızlık suçunun yakınanın aracının camının kırılarak işlendiğinin anlaşılması nedeniyle; eylemlerin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 151/1. maddesinde belirtilen mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.