Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/27216 E. 2013/1981 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5237 sayılı TCY'nın 61.maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 35/2.maddesinin 143/1.maddesinden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından; sanığın önceki hükümlülüklerinde 18 yaşından küçük olduğu ve TCY'nın 58/5. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına esas olamayacağı gözetilmeden hükmün gerekçesinde sanık hakkında 58.maddesinin uygulandığından söz edilmişse de, tefhimle hükmün esasını oluşturan kısa kararda buna yer verilmemiş olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamış, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-5237 sayılı TCY'nın erteli adli para cezalarının çektirilmesine ilişkin bir düzenleme içermediği gözetilmeden ve aynı zamanda erteli cezanın aynen infazına karar verme yetkisinin Mahkemesine ait olduğu düşünülmeden, ihbarda bulunulmasıyla yetinilmesi yerine aynı Yasanın 51/7.maddesi uyarınca, Şanlıurfa 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/510-1026 sayılı kararındaki erteli para cezası ile yine aynı Mahkemenin 483-189 sayılı kararındaki erteli hapis cezasının aynen çektirilmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “ Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” tümcesinin eklenmesi ve sanık hakkında TCY'nın 51/7.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.