Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/25810 E. 2013/1897 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların 20.10.2004 tarihinde yakalandıklarında üzerlerinde bulunan 2 Euro ve 950.000 TL madeni parayı Can Restoran'dan aldıklarını belirttikleri, bu yerden alınan bahşiş kutusunun yerini gösterdikleri, dosya arasında bulunan teslim tesellüm tutanağına göre bulunan bahşiş kutusunun ve içinden çıkan madeni paraların bu işyerinde çalışan Mehmet Tekin'e teslim edildiğinin belirtildiği, yakınanın işyerinden on şişe 70'lik rakı, yirmi şişe bira ve bahşiş kutusundan 150-200 TL'nin çalınmış olduğunu, iade edilen bir şey bulunmadığını belirtmiş olması karşısında, kısmi iade bulunup bulunmadığı hususunun araştırılarak, kısmi iadenin varlığı halinde sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yakınan Niyazi Saka'nın rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCY'nın 168/1-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, sanıkların yakınan Niyazi Saka'ya yönelik eylemin, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasa'nın 116/2. maddesindeki işyeri dokunulmazlığını ihlal ve 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasa'ya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Yakınan Niyazi Saka'ya yönelik hırsızlık suçundan sanık ...'ın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1, 59, 81; sanık ...'nin eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1, 522, 59. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, (yakınanın kısmi iadeye onay vermesi halinde 168/1-4), 62, 53, 116/2, 119/1-c, 62, 53, 151/1, 62, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK'nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca mala zarar verme suçları ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek uygulamaya göre lehe Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

4-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanık ...'ın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 11.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.