Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/23718 E. 2012/22990 K.
Konu: Hırsızlığa Teşebbüs
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/23718
- Karar No
- 2012/22990
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlığa Teşebbüs
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlik uygulamasına adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır cezanın dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi ve TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- İnfazda duraksamaya neden olmayacak biçimde TCK'nın 58. maddesi ile ilgili uygulamaya yer verilmesi gerektiği dikkate alınmadan "sanığın daha önceden Hatay Ağır Ceza mahkemesinin 2002/525 esas 2003/340 karar sayılı tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan tekerrür hükümlerinin TCK. 58. maddesi gereğince infaz aşamasında düşünülmesine" denilerek hüküm kurulması,
2- Sanığın, TCK'nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki hükümlerde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme "Sanığın, Hatay Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.07.2003 gün ve 2002/525 Esas, 2003/340 Karar sayılı kararı ile mükerrir olduğundan, cezasının TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, "Sanığın, TCK'nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kallanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uyglunmamasına," cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANNMASINA 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.