Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/22620 E. 2012/22875 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu gözetilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; sanıkların, gece vakti, mağdurun işyerinin çatısına şahsi çeviklik gerektirecek şekilde çıkarak, muhkem sayılan arka pencerenin demir parmaklığını zorlayıp, pencere kilidinin demir kilidini ayırmak suretiyle içeri girdikten sonra, suça konu değeri pek hafif olan para ve eşyayı çaldıkları, sanıkların yakalanmasından sonra 04.04.2002 tarihli yer gösterme ve teslim tutanağına göre, aldıkları para ve eşyayı sakladıkları yeri göstermek suretiyle mağdura iadeyi sağdıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddesine hırsızlığın yanısıra, aynı Yasanın 116/2, 119/1-c maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilip, anılan suçlardan verilmesi gerekli cezalar denetime olanak sağlacak şekilde doğru şekilde belirlenmeden ve anılan Yasa'nın 168/1.maddesinin uygulama koşullarının araştırılıp, cezadan indirim yapılıp yapılmayacağı karar yerinde tartışılmadan yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522 (pek hafif) maddesi ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 168/1 (koşulların varlığı halinde), 53, 116/2, 119/1-c, 53. maddeleri kapsamında olup (işyeri dokunulmazlığını yönünden, 5560 sayılı Yasayla değişiklik öngören CMK. 253 ve devamı maddelerinde yer alan) uzlaşma koşulları da değerlendirilerek), sanık yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.