Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/16530 E. 2012/22407 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Hırsızlık malı satın almak HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür. Sanıkların mağdura ait işyerinin gece sayılan zamanda sağlam muhkem kapı kepenk kilidini kırıp içeri girdikten sonra masa çekmecesinde buldukları anahtarlar ile çelik para kasasını açarak , kasa içinde bulunan pek fahiş değerdeki para ve eşyaları almak suretiyle hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 765 sayılı Yasanın 493/1-2-son maddesinde yazılı suçu oluşturduğu, aynı eylemin 5237 sayılı TCY’ da ise 142/2-d maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu yanında ayrıca mala zarar verme ve birden fazla kişiyle geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu ve bu suçlar yönünden de uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, eylemin anılan yasanan 142/1-b maddesine uyduğu kabulü ile yazılı biçimde uygulama yapılması ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan yapılan uygulama sırasında 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi uyarınca 5 yıl, aynı yasanın 143/1. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılarak 6 yıl 8 ay yerine 5 yıl 20 ay hapis cezasına hükmedilerek, CMK'nın 61/6. maddesine aykırı biçimde cezasının yıl ve ay olarak belirlenmesi yerine ay olarak belirlenmesi, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı TCY.nın 31/3. maddesini değiştiren 5377 sayılı Yasanın 5. maddesinin 8.7.2005 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, anılan değişiklikten önceki suçlar yönünden 5237 sayılı TCY.nın 31/3. maddesi uyarınca yaş küçüklüğü nedeniyle hükmolunan cezadan 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması, 2-5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” tümcesinin eklenmesi ve sanık ... hakkında hırsızlık eylemi nedeniyle hükmedilen netice cezanın 3 yıl 4 ay biçiminde düzeltilmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince; Sanıklar hakkında uygulanan 765 sayılı TCK.nun 512/1.maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 3.5.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.