Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/16022 E. 2012/20860 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesi gereğince suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gerekçeli karar başlığına yazılmamış olması yerinde tamamlanması mümkün bir eksiklik olarak görülmüş, sanığın yakınanın kilitli aracının camını kırıp içeriden kaputu açtıktan sonra kaputu söküp aldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-e maddesinden uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, 2- Buca Kapalı Cezaevi Müdürlüğünün 09/06/2006 tarihli cevabi yazısına göre; sanık hakkında bu suçtan dolayı verilen tutuklama kararının hiç infaz görmediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 63.maddesi gereği mahsubuna karar verilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin ve "63. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölümün çıkartılarak 53.maddenin uygulanması ile ilgili kısım yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.