Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/11806 E. 2010/15363 K.

Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 35/2, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın aynı Kanunun 53/1. maddesinin a, b, d ve e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı fıkranın c bendindeki haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İSKENDERUN 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2008 gün ve 2007/297 esas, 2008/41 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığından hükmün açıklanıp açıklanmayacağının talep edilmesi üzerine İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2008 tarihli ve 2007/297 esas, 2008/41 sayılı kararının iptaline, sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 35/2, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın aynı Kanunun 53/1. maddesinin a, b, d bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, sanığın cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ilişkin aynı Mahkemenin 24/11/2008 tarihli ve 2008/451 esas, 2008/449 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21.04.2009 gün ve 23381 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2009 gün ve KYB/2009/113200 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 12.06.2009 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan yazıda; “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması” Dairemizden istenilmiş ise de; TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A Sanık ... hakkında Mahkemesince verilen 24/11/2008 günlü hüküm, sanığa 16/01/2009 günü tebliğ edilmesine karşın, temyiz yasa yoluna başvurulmadığı; ilkeleri, Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 gün ve 9-18 sayılı kararında açıklandığı üzere; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin belirtildiği, anılan kararda yasa yolları, “...tebliğ- tefhimden itibaren yedi günlük süre içinde mahkememize verilecek dilekçe veya tutanağa geçirilmek üzere zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle İskenderun Ağır Ceza Mahkemesine itiraz yolu açık olmak üzere…” biçiminde yasa yolunun temyiz yerine, yanlış olarak itiraz yolu olduğu gösterilip, temyiz süresinin başlama tarihi de yanıltıcı biçimde gösterilmiş olmasına göre, sanığa yapılan tebliğin kendisine bağlanan sonuçları doğurmayacağı ve kararın kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında; Kanun yararına bozmanın hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay’dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceği gözetilerek; 1-İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2008 tarih ve 2008/451-449 sayılı kararı kesinleşmediğinden kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE, 2- Sanık ...'e, anılan karara karşı temyiz yasa yolunun açık olduğu, başvuru süresinin tebliğden itibaren başlayacağı, başvuru merciini ve şeklini gösterir biçimde açıklamalı olarak yöntemine göre tebliğ edilip, buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten, temyizi halinde esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 06/10/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.