Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/10872 E. 2012/19310 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2009/10872
Karar No
2012/19310
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Görevliye hakaret, Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların, geceleyin yakınana ait iş yerine girerek hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında birden fazla kişi ile birlikte geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan, 5237 sayılı TCY'nın 116/2-4, 119/1-c maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Sanıkların, nezarethanede bulundukları sırada görevlilere "sizi sinkaf edeceğim, şerefsizsiniz" diyerek küfür ettiklerinin anlaşılması karşısında, hakaret suçunun tek bir fiille zincirleme olarak işlendiği gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 43/2.maddesi gereğince cezalarda arttırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, sanık ...'nin adli sicil kaydında bulunan Karahallı Asliye Ceza mahkemesinden verilme 2000/21 E, 2000/40 K. sayılı 08/10/2002 yerine getirme tarihli, sanık ...'ün İzmir 14. Asliye Ceza mahkemesinden verilme 2001/83 E, 2001/1385 K. sayılı 08/04/2004 yerine getirme tarihli tekerrüre esas eski hükümlülükleri bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, haklarında 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkarılarak yerlerine “Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/10872, K. 2012/19310, T. 07.11.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2009-10872-e-2012-19310-k-990b631ead79