Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/4438 E. 2012/8688 K. – Hırsızlık, Konut

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanık hakkında, konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5271 sayılı CMK.nun 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianamede düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK’nun 225/1. maddesine aykırı davranılması, 2-17.10.2005 tarihinde geceleyin yakınanın konutuna balkonun pencere camını kırarak içeri giren sanığın; 1 takım beyaz altın takı seti, 1 adet altın zincir, 1 adet inci kolye, 1 adet künye bilezik, 1 adet cep telefonu ve bir miktar temizlik ürünleri gibi eşyaları çaldığı; 18.10.2005 tarihinde geceleyin aynı yakınana ait eve tekrar girerek yakınanın otomobilinin anahtarını aldığı ve garajda bulunan otomobili çalıştırıp götürmek isterken, hırsızlığa kalkışma aşamasında yakalandığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi uyarınca, zincirleme suç hükümleri uygulanırken; 'bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri aynı suç sayılır' hükmü nedeniyle, sanık hakkında, daha ağır cezayı gerektiren, haksız olarak elde ettiği anahtarla otomobil hırsızlığına kalkışma suçundan, aynı Yasanın 142/2-d, 143/1, 35/2, 43/1. maddeleri ile uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, 3-Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, 4-5237 sayılı TCY’sında cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 5275 sayılı Yasanın 99. maddesinde de kesinleşmiş hükümlülüklerin infaz aşamasında toplanmasını öngördüğü gözetilmeden, hükmolunan cezaların ayrı ayrı yerine getirilmesi yerine toplanmalarına karar verilerek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması, 5-Mahkemece, sanığın adli sicil kaydında görünmeyen ilamı denetime olanak verecek biçimde getirtilmeden, 5237 sayılı Yasanın 58. maddesi uyarınca sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özğü infaz rejimine göre çektirirlmesine ve ikinci defa tekkerrür hükümleri uygulandığından sanığın koşullu salıverilme hükümlerinden yararlandırılmamasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi uyarınca sanığın caza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.