Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/21716 E. 2010/1070 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, uyarlama sırasında dayanılan yasa maddelerinin ve belirlenen cezaların denetime olanak sağlanmak üzere hüküm fıkrasında belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık ...'in eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1,522/1 maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b,143/1,53,116/2-4,119/1-c,53.maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında,işyeri dokunulmazlığını bozma suçunda, 5271 sayılı CMK'nın 253-254.maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümleri de gözetilerek, Mahkemece uygulamaya göre sanık yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanıklar ... ve ... hakkındaki 14.6.2004 tarih ve 2002/17-2004/512 sayılı hükmün sanık ... savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.9.2005 günlü yazısıyla 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılması için geri gönderildiği, adı geçen hükümlü ... yönünden hükmün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında: Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, temyiz olunmaksızın kesinleşmesi nedeniyle lehe Yasanın belirlenmesine ilişkin olduğu kabul edilen hükümlü ... hakkındaki uyarlama yargılaması ile genel hükümlere göre hakkındaki yargılama süren sanık ... hakkındaki davanın, farklı hükümlere bağlı olması ve birlikte görülemeyeceği gözetilip, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca ayırma kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam olunarak hükümlü ... hakkında yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve hükümlü ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlü ... yönünden diğer yönleri de incelenmeyen, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 11.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.