Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/11554 E. 2010/1642 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınanın kaldığı otel odasına girerek para ve eşyasını çalan sanığın eyleminin hırsızlık suçunun yanı sıra konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. Maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün,765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına

olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1, (çalınan malların değeri pek aşırı olduğu takdirde 522/1.), 81/2.maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun aynı suça uyan 142/1-b, 62/1, 53/1-2-3, 116/1-4, 62/1, 53/1-2-3.maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları ile konut dokunulmazlığını bozmak suçu için 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddelerinde öngürülen “uzlaşma” hükümleri bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

4- 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, 1.fıkrasının (c) bendinde belirtilen haktan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.