Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/21145 E. 2010/5001 K.

Hırsızlık suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 141/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/1-6-7. maddeleri uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin tatbikine ve cezanın infazından sonra 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair, İZMİR 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2007 tarihli ve 2006/580 esas, 2007/300 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25.09.2008 gün ve 2008/11833/49998 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2008 gün ve KYB/2008/208759 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 03.11.2008 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; (Dosya kapsamına göre, sanığın, katılan tarafından kendisine kullanması için verilen cep telefonu ile konuşur gibi yaparak bulundukları otelin kapısından çıkıp kaçmaya başlaması üzerine, katılanın arkasından koşarak trafik polisi yardımıyla kendisini yakaladığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 155/1, 35/2. maddeleri kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de; TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre; 1- Sanığın, katılanın çalışmakta olduğu otele gelip, otelde salon kiralama bahanesiyle katılan ile yaptığı görüşme sırasında, kısa süreliğine kullanmak üzere katılandan telefonunu isteyip, konuşma yapıyormuş gibi otelden çıktığı sırada, yakınanın kuşkulanıp sanığı takip ettiği, sanığın otel dışına çıkıp kaçması üzerine, katılanında, arkasından koşarak olay yerinde bulunan trafik polisleri ve vatandaşların yardımıyla yakalayıp, suça konu telefonu elinden alınması biçimindeki oluşta; katılanın kesintisiz takibi sonucu sanığın suça konu telefonla birlikte yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlandığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Sanığın mükerrir olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına karar vermekle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ve 5275 sayılı Yasanın 108/4 maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlendiğini anlaşılması karşısında; Öncelikle anılan yanlışlıklar yönünden de kanun yararına bozma istenmesine ilişkin gereğinin takdiri ile görüş bildirildikten sonra, inceleme yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 28/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.