Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/15630 E. 2012/17157 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2008/15630
Karar No
2012/17157
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların katılana ait iş yerinin muhkem bulunan kilidini kırmak suretiyle gerçekleştirdikleri boya çalmak eyleminin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 151/1 ve 116/2-4 maddesinde belirtilen mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığı bozma suçlarını da oluşturduğunun karar yerinde tartışılmaması, 2- Sanık ...'ın şüphe üzerine kolluk tarafından yakalandığnda katılanın iş yerinden çaldıkları toplam 6040 kg boyadan 52 kolisini sakladıkları yeri söyleyerek bunun katılana iadesini sağlayıp kendisinin zararını kısmen karşıladığının anlaşılması karşısında; katılana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522/1 (pek fahiş), 59/2 maddesi ile 5237 sayılı Yasanın142/1-b, 143/1, 168/1-4 (rıza göstermesi halinde) 62/1, 53/1, 151/1, 62/1, 53/1, 116/2-4, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip,mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan yasanın yapılacak uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4-Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (e) bendlerinde yazılı tedbirlere hükmedilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, Sanık ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2008/15630, K. 2012/17157, T. 15.10.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2008-15630-e-2012-17157-k-e4eff0f8a02f