Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/718 E. 2010/1093 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2007/718
Karar No
2010/1093
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine; Ankara 20.Asliye Ceza Mahkemesinin 4.6.1998 tarihinde infaz olunan 4.3.1998 gün ve 1523-75 sayılı ilamıyla tekerrüre esas önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCY’nin 81/1-3. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, önceden verdikleri karar uyarınca suça doğrudan katılan sanık hakkında 765 sayılı TCY’nin 64/1.maddesi yerine aynı Yasanın 65.maddesinin 3. fıkrasıyla uygulama yapılması, sanıkların, “Yolcuzade Mektep Sokak” adresinde bulunan yakınana ait işyerinden çaldıkları eşyanın bir kısmını “Yolcuzade İskenderpaşa Caddesinde” taksiye yükledikleri sırada kolluk görevlileri tarafından kuşku üzerine yakalandıklarının anlaşılması karşısında, suça konu eşyanın tamamının kendiliğinden geri verilmediği gözetilmeden koşulları oluşmadığı halde 765 sayılı TCY’nin 523/1. maddesinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine dayanışmalı olarak tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderine ilişkin hüküm fıkrasından “yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen” sözleri çıkarılarak yerine “neden oldukları yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı ” sözlerinin yazılması, suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağının ve 5237 sayılı TCY’nin 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğunun anlaşılması karşısında, gece sayılan zaman dilim içerisinde, yakınana ait işyerinin sağlam ve dayanıklı olduğu anlaşılan kepenginin asma kilidini kırarak suça konu eşyayı çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 143/1 maddelerine uyan hırsızlık suçu yanında ayrıca 151/1. maddesine uyan zarar verme ve aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Yasasına göre yapılacak uygulamanın tüm sonuçları ve yasal dayanaklarıyla birlikte denetime olanak sağlayacak biçimde hükmün gerekçesinde açıklanması gerekirken, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-Sanığın eylemine uyan 765 Sayılı TCY’nın 493/1-son ve 522/1. maddelerine göre, 5237 sayılı TCY’nin aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, sanık ...’nın suça konu sigaraları sakladıkları yeri göstererek kısmi iadeyi sağlaması nedeniyle yakınanın rızasının bulunması durumunda 168/4, uzlaşmanın gerçekleşmemesi halinde ayrıca 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Sanığın, “Yolcuzade Mektep Sokak” adresinde bulunan yakınana ait işyerinden çaldıkları eşyanın bir kısmını “Yolcuzade İskenderpaşa Caddesinde” taksiye yükledikleri sırada kolluk görevlileri tarafından kuşku üzerine yakalandıklarının anlaşılması karşısında, suça konu eşyanın tamamının kendiliğinden geri verilmediği gözetilmeden koşulları oluşmadığı halde 765 sayılı TCY’nin 523/1. maddesinin uygulanması, 4-Önceden verdikleri karar uyarınca suça doğrudan katılan sanıklar hakkında 765 sayılı TCY’nin 64/1.maddesi yerine aynı Yasanın 65.maddesinin 3. fıkrasıyla uygulama yapılması, 5-Hükümden sonra 8.2.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değiştirilen 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14.maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 10.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/718, K. 2010/1093, T. 10.02.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2007-718-e-2010-1093-k-9864b16149a8