Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/23480 E. 2010/20148 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık ... hakkında yapılan incelemede: Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi gereğince kurulan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi gereğince temyizi olanaklı olmayıp itirazı olanaklı kararlardan olması nedeniyle, sanık ... savunmanının temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, dosyanın itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, II- Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan incelemede: Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, 1.fıkrasının (c) bendinde belirtilen haktan sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmiş olması, 2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanık ... için tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmüne konu mahkeme kararının karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve 5275 sayılı Yasanın 108/4-5-6. maddesi gereğince denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin,hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan hakime ait olduğu düşünülmeden,infazı kısıtlayacak biçimde adı geçen sanık hakkında denetimli serbestlik süresinin bir yıl olarak belirlenmesi, 3-5237 sayılı TCK’nda erteli ağır para (adli para) cezalarının aynen veya kısmen infazına ilişkin hüküm bulunmadığı gözetilmeden, sanık ... hakkında yazılı biçimde erteli cezasının aynen infazına karar verilmesi, 4- Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sanık ... hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.