Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/22477 E. 2010/1530 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-)Suça konu bilgisayarın değeri saptanmadan ,pek hafif kabul edilerek 765 sayılı TCY'nın 522/1.maddesiyle yazılı biçimde uygulama yapılması, 2-)Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23.maddesinin, Mahkemece yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden uygulanmamasına yazılı biçimde karar verilmesi, 3-)5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca uygulanan yasa maddeleri ve ceza sürelerinin denetime olanak sağlanması bakımından karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4-)Hırsızlığın bina niteliğindeki toplum merkezinden gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında: eylemin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, Mahkemece gerekçe bölümünde aynı maddenin 2.fıkrasının (b) bendiyle uygulama yapılacağından söz edilmesi, 5-)5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre, anılan Yasanın 116/2-4.maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu halde gerekçe bölümünde bu suçla ilgili bir uygulama yapılmaması, 6-)Sanığın eylemine uyan 765 Sayılı TCY.nın 493/1,522/1,55/3,647 sayılı Yasanın 4-6., hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b,143,168/1(yakınanın onayı sorulup yasal koşulları gerçekleşirse)31/3,62/1,50,116/2-4,31/3,62/1,50. maddelerinin, ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanmasında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24.maddesindeki uzlaşma hükümleri de gözetilerek uygulamaya göre sanık yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş,sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18 .02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.