Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/21454 E. 2010/21099 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2007/21454
Karar No
2010/21099
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hükümlünün olay günü gece vakti arkadaşıyla birlikte yakınanların evlerinin sağlam olan pencere kasası ile balkon kapısını sert bir cisimle zorlayıp zarar vererek içeri girmek suretiyle hırsızlık suçlarını işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, 2-Hırsızlık suçlarının dosya kapsamına göre geceden sayılan zaman diliminde işlendiği gözetilerek 5237 sayılı Yasanın 143. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, 3-Çalınan eşyaların bir bölümünün, hükümlü tarafından yakalandığında yer gösterme ile tesliminin sağlanması nedeniyle; kısmi iadeye yakınanların rızalarının olup olmadığı sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, 4- Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi, 5-Uyarlama yargısına konu mahkeme kararının aslının denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulundurulmaması, 6- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan, yakınan ... için, 765 sayılı TCK’un 493/1,522(pek fahiş), yakınan M. Sait Sağlam için, 493/1, 522(normal). maddeleriyle, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 143, 168(kısmi iadeye rıza gösterilmesi halinde), 116/1-4, 151/1; 142/1-b, 143, 168 (kısmi iadeye rıza gösterilmesi halinde), 116/1-4, 151/1. maddeleri uyarınca, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenmesi gerekliliği, 7- 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, suçun geceleyin işlenmesi yönünden artırım, oranının tesbiti için bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması, uzlaşma hükümlerinin değerlendirilebilmesi ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... Şiban’ın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/21454, K. 2010/21099, T. 23.12.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2007-21454-e-2010-21099-k-4675d2a3447b