Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/17183 E. 2010/9466 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükümlünün olay gecesi saat 03.30 sıralarında yakınanların çalıştığı kapısı açık ekmek firınına girip, soyunma odasına geçip dolaplardaki yakınanlara ait pantolonların ceplerini karıştırıp cüzdan ve paralarını aldıktan sonra fark edilmesi üzerine yapılan kovalamaca sonucu yakalandığı sabit görülerek Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin Dairemizce, sanık hakkında 765 sayılı TCY.nın 71. yerine 80. maddesiyle uygulama yapılarak eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından eleştirilerek onanması suretiyle kesinleşen 3.6.2002 gün ve 2001/1213 - 2002/399 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK’nun 492/1, 62, 80, 81/2. maddeleri gereğince 1 yıl 9 ay 23 gün hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde; aynı yasanın 142/1-e, 35/2, 143, 43/2. maddeleri uygulanarak 8 ay 20 gün hapis cezasına dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da; 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ışığında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde "duruşma açılarak" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması; 2-Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 492/1, 62, 80, 81/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 4 kez 142/1-b, 143/1, 35/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın ait ve üst sınırı bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında 765 sayılı TCY hükümleri uyarınca hükmolunmuş 1 yıl 9 ay 23 gün hapis cezasının hükümlü yararına olduğunun gözetilmesinde zorunlIuk bulunması, Kabule göre; 3-Hükümlünün, her bir yakınana karşı eyleminin ayrı suç oluşturduğu gözetilip, ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, 5237 sayılı TCY.nın 43. maddesi uygulanarak eksik cezaya hükmoluması, 4-5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı biçimde, 143/1. maddesinin 35/1. maddesinden sonra uygulanması, 5 -5237 sayılı Yasanın hükümlü yararına olduğunun kabul edilmesine karşın, 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğuna hükmolunmaması; Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 14.6.2005 gün, 2001/1213-2002/399 sayılı ek kararın açıklanan nedenlerle tebliğname gibi BOZULMASINA, infaz aşamasındaki hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak o1uşturmayacağının gözetilmesine, 16.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.