Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/16302 E. 2010/3726 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

Somut olayın incelenmesine gelince:

Sanık ...’in 17/02/2003 günü saat 15.30 sıralarında yolda yürümekte olan yakınanın karşısına çıkarak, bıçağı karnına dayayıp, tehdit ederek fuar alanının arka tarafına götürüp telefonunu elinden aldıktan sonra iyice aşağı tarafa, çalılık alana götürüp yakınanı itekleyip yere düşürerek telefonu alıp gittiği sabit görülerek Kayseri 2.Ağır Ceza Mahkemesinin temyiz edilmeden kesinleşen 25/02/2005 gün ve 2004/85-2005/50 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK’nun 497/1, 59/2. maddeleri gereğince belirlenen 12 yıl 6 ay hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde; eylemin aynı Yasanın 149/1-a, 150/2, 62/1. maddelerine uyduğundan söz edilip 5237 sayılı TCY göre kurulan hüküm hükümlü yararına olduğu kabul edilerek dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da;

1. 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre yağma suçunun yanı sıra özgürlüğü kısıtlama suçunu oluşturan eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3. 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesindeki hak yoksunlukların seçimlik olmadığı gözetilmeyerek, anılan maddenin “c” ve “e” bentlerindeki yoksunluklarına karar verilmemesi,

4. Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 497/1, 59/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’ nın aynı suça uyan 149/1-a, 62/1, 109/2-3-a, 62. maddelerinin, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında karşılaştırılması sonucu, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin hükümlü yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, ek kararın açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 06/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.