Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/14123 E. 2013/287 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, Hırsızlık, görevli memura direnme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde: Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, II-Sanık hakkında hırsızlık, görevli memura direnme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Oluş ve dosya kapsamına göre, ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk kuvvetleri çevrede araştırma yaparken, yakınan ...'ya ait işyerinin arka kısmında bulunan kırık camından sanık ...'ın kaçmaya başladığı, kolluk kuvvetleri ile birlikte tanıklar ... ve ...'in sanığı kesintisiz olarak takip ederek yakalamaya çalıştıkları, yakalanacağını anlayan adı geçen sanığın aniden durup geri dönüp üzerinde bulunan bıçağı göstererek “ bıçağım var vururum” diyerek tehdit ettiği ancak sanığın etkisiz hale getirilerek yakalandığı ve yapılan üst aramasında yakınana ait adaptörün cebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; eyleminin bir bütün halinde 765 sayılı TCY'nın 495/1. maddesi yollamasıyla 497/1. maddesi ve 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-h maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde uygulama yapılması, Kabul ve uygulamaya göre de; 2-5237 sayılı TCK’nun 35/2.maddesinin aynı Kanunun 143/1.maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK’nun 61.maddesine aykırı davranılması, 3-5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, 4-Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına; aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.