Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/10903 E. 2010/579 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükümlünün temyiz isteminin öğrenme tarihinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre: sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir. İnceleme konusu karara gelince; 1- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçları ile 765 sayılı TCY.nın 491/4. maddesindeki suçların öğelerinin farklı olduğu, olay günü gündüz vakti yakınanların kaldıkları otel odalarına girerek hırsızlık yapan hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b. maddesindeki hırsızlık suçlarının yanı sıra aynı Yasanın 116/1. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozmak suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, 2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel cezalarının ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, konut dokunulmazlığını bozma suçları bakımından 5237 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanması ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi, 3- Hükümlünün eylemlerine uyan 765 sayılı TCY.nın 491/4, 81/2, 491/4, 81/2. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1,53,142/1-b, 116/1,53. maddelerinin ve konut dokunulmazlığını bozmak suçları için 5237 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, lehe olan yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 4- 5275 Sayılı Yasanın 99/1.maddesi gereğince,hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu ve varlıklarını ayrı ayrı koruyacağı gözetilmeden, cezaların toplanması suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması 5- Cumhuriyet Savcısının görüşü alınmadan hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.