Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/10585 E. 2010/80 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükümlüler hakkındaki uyarlama kararında yasa yoluna başvurma şekil ve süresinin gösterilmediği anlaşılmakla, hükümlü ... ve hükümlü ... savunmanının temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe olan yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir. Ancak; a)-Önceki yasaya göre, sonraki yasa suçun öğelerinde, değişiklik yapmışsa, b)-Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa, c)-Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş, artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle, tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir. İnceleme konusu karara gelince: Hükümlülerin, gece saat 24.00 sıralarında yakınana ait ahırın sağlam kapı kilitlerini kırıp hırsızlık suçunu işledikleri sabit görülerek, Kayseri 4. Asliye Ceza mahkemesinin kesinleşmiş 09.10.2002 tarih ve 2002/695 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1 (pek aşırı). maddeleri gereğince 6 yıl hapis cezasıyla hükümlendirildiği, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun uyarlanması istendiğinde; dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda 06.06.2005 tarihli ek kararla hükümlüler hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasıyla hükümlülüklerine karar verilmiş ise de; 1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 142/2-g, 143; 151/1. maddelerine uyan hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle aynı Yasanın 61. maddesine uygun olarak temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, 2- 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin, 5237 sayılı Yasanın 142/2-g maddesindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 3- Hükümlülerin, yakınanın evinden ayrı, bağımsız bir bölmeden oluşan bina vasfındaki ahırın kapı kilidini kırarak içeriye girip hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/2-g maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, 4- Suçun gece saat 24.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılmasına göre, hükümlüler hakkında 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 5- Hükümlülerin, eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1 (pek aşırı). maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53/1; 151/1, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; mala zarar verme suçundan dolayı 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, uygulamaya göre lehe Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 6- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmaması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanı ve hükümlü ...’nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.