Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12358 E. 2024/512 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/12358
Karar No
2024/512
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/231 E., 2016/281 K. SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEMYİZ EDENLER : Katılan sanık, O yer Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanığın katılan ...'i kasten yaraladığı iddiasıyla dava açıldığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 30.11.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 2- Katılan sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/12358, K. 2024/512, T. 11.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-12358-e-2024-512-k-c95452525f7f