Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/559 E. 2025/10760 K.

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/521 Esas, 2021/205 Karar KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına / Kabul Taraflar arasında görülüp kesinleşen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalarda verilen ve Dairemiz denetiminden geçerek kesinleşen hükmün tavzihi istemine ilişkin yargılamada Mahkemece tavzih talebinin ek kararla reddine karar verilmiştir. Ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine üzerine Mahkemece verilen 17.12.2024 tarihli ek kararıyla tavzih talebinin reddine ilişkin verilen kararın kesin olarak verilmiş olduğu, talep edenin temyiz yolu açık olmayan kesin karara karşı yapmış olduğu temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Yapılan incelemede; her ne kadar Mahkemece tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararın kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; iş bu kararın kesin mahiyette olmadığı bu nedenle temyiz talebinin reddine ilişkin kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 17.12.2024 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Yapılan incelemede; davacı vekilinin tavzih talep dilekçesi ile; mahkemece daha önce verilen 01.11.2024 tarihli tavzih talebinin kabulüne ilişkin karar ile hüküm fıkrasının asıl ve birleştirilen davalarda tescile ilişkin bölümlerinin düzeltilmesi sonucunda bedele ilişkin kısımların da düzeltilmesi gerektiğini belirterek yeniden düzeltim talebinde bulunduğu, Mahkemenin ise 12.11.2024 tarihli ek kararı ile tavzih talebinin reddine karar verdiği anlaşılmıştır. Temyiz istemi, Mahkemenin 12.11.2024 tarihli tavzih talebinin reddine ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağı anlaşıldığından tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Dosyanın incelenmesinde;davalı idare vekilinin istemi ile mahkemenin hüküm fıkrasının tescile ilişkin bölümlerinin düzeltilmesine ilişkin verilen 01.11.2024 tarihli tavzih talebinin kabulüne ilişkin kararın taraflara tebliğe çıkarılmadığı anlaşılmış olup, iş bu kararın taraflara tebliğ edilip, temyize konu olması halinde davacının talebinin inceleme konusu yapılabileceği anlaşılmıştır. Bu itibarla, Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Mahkemece verilen 17.12.2024 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. Mahkemece verilen 12.11.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA, Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 08.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.