Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/4652 E. 2025/13994 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/242 Esas, 2025/409 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/343 Esas, 2024/591 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin geç ödenmesi nedeniyle uğranılan munzam zararın tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların kök murisinin malik olduğu ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii'nde kain 1458 parsel (8.464 m²),1459 parsel (4.062 m²) ve 1316 parsel (6.088 m²) sayılı taşınmazlara kamulaştırmasız el atılması nedeniyle, İstanbul Arıadolu 24.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/2 63... /77 Karar sayılı dosyası ile açılan tazminat davasında 3.490.155,00 TL tazminat alacağının 23.06.2020 tarihi itibarıyla işleyecek yasal faiziyle birlikte ve 123.526,55 TL vekâlet ücreti, 3.890,40 TL yargılama giderinin de davalıdan alınarak davacılara ödenmesine 19.02.2021 tarihinde karar verildiğini, tüm itiraz yollarından geçen kararın 14.12.2022 tarihinde kesinleştiğini, İstanbul Anadolu 25.İcra Müdürlüğünün 2021/9603 Esas sayılı dosyası üzerinden asıl alacak olan 3.490.155,00 TL'ye 23,.06.2020 tarihinden, 123.526,55 TL vekâlet ücreti, 3.890,40 TL de yargılama gideri, alacak kalemlerine de 19.02.2021 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek icra takibi başlatıldığını, davalı idarenin dosya alacağını 4.698.757,93 TL olarak ödediğini, İstanbul Anadolu 24.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/263 Esas sayılı dosyasında dava açıldığı tarihte, dosyaya sunulan bilirkişi raporunda taşınmazın kıymetine esas Türkiye İstatistik Kurumu Toptan Eşya Fiyat Endeksi (TÜİK-TEFE) 35.201,91 olarak kabul edildiğini, karar tarihi olan 19.02.2021 tarihinde 42.828,01 olarak kabul edildiğini, paranın ödendiğinde açıklanan Ağustos 2023 verisinin 195,575,12 olduğunu, ilâm konusu alacak icra takibine konu olduğunda ödenmesi gerektiğini, takip konusu alacak 3.905.253,58 TL olarak talep edildiğini, dava konusu alacak ve ferilerinin ödendiği tarih TÜİK-TEFE baz alındığında 17.833.432,78 TL olarak ödenmesi gerekirken 4.698.757,93 TL olarak ödenerek davacıların 13.134.674,85 TL zarara uğratıldığını belirterek 50.000,00 TL tazminatın davacılara ödenmesine, alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin de davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı idare vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu, hüküm altına alınan tazminatın idarece geç ödenmesi nedeniyle aradan geçen zamanda ekonomik koşullar karşısında değer kaybederek zarar oluştuğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kanun koyucu para borcunun geç ödenmesi yada ödenmemesi halinde bir zararın mevcut olduğunu kural olarak benimsemiş olup temerrüt faizi miktarınca alacaklının zarara uğradığı yasal bir karine olarak kabul edilmiş bunun dışında davacının herhangi bir karineden istifade etme olanağı yasal olarak mevcut olmayıp davacı para alacağını zamanında tahsil etmesi halinde ne şekilde kullanacağını, paranın zamanında verilmemesi nedeniyle faiz dışında ne gibi maddi zararlarının oluştuğunu; somut delilerle ispat edemediğinden ve Mahkemenin diğer sebepleri de göz önüne alındığında munzam zarar istemine ilişkin davanın reddine karar verilmesi usul ve kanuna uygun olduğundan davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin geç ödenmesi nedeniyle uğranılan munzam zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( 6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.