Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/3147 E. 2026/7426 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/888 Esas, 2023/1215 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Tayin olunan ceza miktarlarına nazaran yasal koşulları bulunmadığından sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299. maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Sanıkların icbar suretiyle irtikap ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine dair Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2019 tarihli ve 2017/576 Esas, 2019/106 sayılı Kararın istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 11.01.2022 tarihli ve 2021/1589 Esas, 2022/32 sayılı Karar ile sanıkların üzerlerine atılı icbar suretiyle irtikap suçunun doğrudan zarar göreni olan ve davaya katılma hakkı bulunan İçişleri Bakanlığının davadan haberdar edilmeyerek yargılamaya katılma başvurusunda bulunma, delil sunma ve sunulan delillere karşı beyanda bulunma olanağı sağlanmayıp 5271 sayılı Kanun'un 234 ve devamı maddeleri ile 289/1-e maddesine aykırı olacak şekilde hükümler kurulması, kabule göre de sanıkların hukuki anlamda hareketlerinin tekliği ve suç kasıtlarının zimmet suçuna yöneldiği nazara alınmadan yazılı şekilde hukuki anlamda tek olan hareketler bölünerek, suç vasfında da yanılgıya düşülüp irtikap ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e ve 289/1-e maddeleri uyarınca hükümlerin bozulmasına karar verilmesi sonrasında, İlk Derece Mahkemesince söz konusu bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde 10.01.2023 tarihli ve 2022/79 Esas, 2023/8 sayılı Karar ile sanıkların zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 249/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları gereği hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Sanıklar müdafiilerinin istinaf başvuruları üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 06.07.2023 tarihli ve 2023/888 Esas, 2023/1215 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Somut olayda zimmet suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın kastının bulunmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylemin sübutu halinde görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulabileceğine, eylemin yargılamanın farklı aşamalarında farklı makamlarca farklı suç kapsamında değerlendirildiğine, şüpheden sanık yararlanır ve savunma hakkı ilkelerinin ihlal edildiğine ilişkindir. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Somut olayda zimmet ya da zor kullanmak suretiyle irtikap suçlarının unsurlarının oluşmadığına, suçu bildirmeme ya da görevi kötüye kullanma suçunun oluşabileceğine, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, sanığın amiri olan ve KOM şube uygulamalarını bilen diğer sanığın talimatıyla hareket ettiğine, yapılanın emniyetin mutat uygulaması olduğuna, suça konu sigaraların kişisel tasarruf ve zilyetliklerinde kalmadığına ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Zimmet suçunu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanıklar hakkında, aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilirken yasaklılık süresinin, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından az olamayacağı gözetilmeden "1 yıl 3 ay 19 gün" yerine "1 yıl 3 ay 18 gün" olarak tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi Kararında, sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereğince Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2026 tarihinde karar verildi.