Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/1953 E. 2026/6217 K. – Tefecilik

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1832 Esas, 2024/3246 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ 1.Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 16.10.2024 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak iddia konusu eylemin sanığın daha önce aynı suçtan verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmüne konu eylemin zinciri olduğu ve bu kapsamda tüm eylemler nedeniyle zincirleme suç hükümlerine göre ceza tayini yoluna gidildikten sonra kesinleşen karardaki ceza miktarının mahsubu suretiyle farklı uygulama yapılarak hükmün düzeltilip istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 16.10.2024 tarihli kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 308/A maddesi uyarınca yapılan itiraz üzerine temyize konu 15.11.2024 tarihli karar ile itirazın kabulüne ve sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmek suretiyle hüküm düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, zamanaşımının durmasına ilişkin sebeplerin dikkate alınmadığına, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın bozularak sanığın cezalandırılması ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, hükmün bu nedenler ve resen nazara alınacak hususlar yönüyle bozulması istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Katılan ...'ın ifadesinde tam tarihini hatırlamamakla birlikte sanıktan 2015 yılında faiz karşılığı borç para aldığını ve bu borca karşılık senet tanzim edildiğini beyan ettiği, sanığın ise adı geçene 2010 yılında borç para verdiğini savunduğu, tanık Taner'in ifadesi de nazara alındığında suç tarihinin faiz karşılığı borç paranın verildiği ve değinilen beyanlara göre senedin tanzim edildiği 10.02.2012 tarihi olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin suç tarihinin belirtilen tarih olduğu yönündeki tespit ve kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede suç tarihinin net olarak belirlenmesi amacıyla bozmaya isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmek suretiyle hüküm düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi Kararının usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin Kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.04.2026 tarihinde karar verildi.