Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/11796 E. 2026/5880 K. – Tefecilik

Konu: Tefecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2024/11796
Karar No
2026/5880
Karar Tarihi
Konu
Tefecilik

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Tefecilik

Yapılan ön inceleme neticesinde; Bölge Adliye Mahkemesince verilen Karar ile ek Kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2024 tarihli ve 2022/814 Esas, 2024/157 sayılı Kararı ile sanıkların tefecilik suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1, 43/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 520 gün karşılığı 20.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

B. İstinaf 1. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 14.05.2024 tarihli ve 2024/1271 Esas, 2024/1213 sayılı Kararı ile sanıklardan ...'ın hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün adli para cezası yönünden 14.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 241/1. maddesinde yapılan değişiklikten önce 2018-2019 yıllarında işlenen suçla ilgili olarak adli para cezasının hatalı uygulanması ile fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle düzeltilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine, ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak kamu davasının zamanaşımı sebebiyle düşmesine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 29.05.2024 tarihli ve 2024/1271 Esas, 2024/1213 sayılı ek Kararı ile sanık ... hakkındaki hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereği temyizi kabil olmadığından aynı Kanun'un 296/1 maddesi uyarınca müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine dair ek Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ek Kararın kaldırılarak temyiz başvuru yolunun sanık lehine açılması talebine yöneliktir. Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılarak istinaf mahkemesince verilen düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna bozulması gerektiğine yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanık ... müdafinin temyiz talebinin reddine dair ek Karar yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ... ise ... hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 29.05.2024 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek Kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. 2. Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair karar yönünden Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. III. KARAR 1. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle ek Kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, 2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince verilen kararda, katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2024/11796, K. 2026/5880, T. 13.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2024-11796-e-2026-5880-k-ca21c3bddfbe