Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/6487 E. 2026/6163 K. – Zimmet

Konu: Zimmet

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6487
Karar No
2026/6163
Karar Tarihi
Konu
Zimmet

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/686 Esas, 2022/895 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2021 tarihli ve 2021/268 Esas, 2021/544 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmete yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247/1, 247/2, 39/2-c, 43/1, 39/1 ve 62. maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay hapis cezasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmuştur. B. İstinaf Sanık müdafiinin istinaf istemi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli ve 2022/686 Esas, 2022/895 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü kaldırılarak, sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2. maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın zimmet suçuna iştirak ettiğinin tüm dosya kapsamı itibariyle sabit olduğu ve mahkumiyetine yeterli delil bulunduğu gözetilerek yüklenen suçtan cezalandırılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile hakkında verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati karşısında katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,28.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2023/6487, K. 2026/6163, T. 28.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2023-6487-e-2026-6163-k-09a3e7457ec0