Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/3769 E. 2025/5671 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/173 Esas, 2014/334 Karar SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, bozma Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 12.12.2022 tarihli tevdi kararımız sonrasında Tarım ve Orman Bakanlığının vekili aracılığıyla verdiği 30.01.2023 tarihli dilekçesinin temyiz iradesi içermediği, kamu davasına katılma istemine yönelik olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma hakkının bulunması ve vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden sonra davaya katılma talebinde bulunması karşısında, 3628 sayılı Yasa'nın 7417 sayılı Yasa'nın 40. maddesiyle değişik 18/2. maddesi uyarınca zimmet suçu yönünden başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı nazara alınarak yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında suç adının "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" yerine "resmi belgeyi bozma, yok etme ve gizleme" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Yüklenen suçları 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında, (a) bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına yönelik aynı Kanun ve maddenin beşinci fıkrasının uygulanması sırasında süre belirtilmeksizin hükmolunan cezaların yarısından bir katına kadar denilmek suretiyle yasaklılık süresi bakımından infazda tereddüt oluşturulması, Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının "A" bendinin son paragrafının "Suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın aynı Kanun’un 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, 1 yıl 8 ay süreyle bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına," ve "B" bendinin son paragrafının "Suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanığın aynı Kanun’un 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, 2 yıl 2 ay 20 gün süreyle bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA 24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.