Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/1152 E. 2025/3398 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/955 E., 2018/260 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2016 tarih, 2015/671 Esas, 2016/619 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.03.2018 tarih, 2017/955 Esas, 2018/260 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 188/3-4, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezasına ve hak yoksunluklarına, kazanılmış hakkı korunarak 1 yıl 8 ay hapis cezasına kesin olarak karar verilmiştir. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine yapılan incelemede Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 18.03.2019 tarihli ek kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Yargılama sırasında müdafii olmadan ve son sözü sorulmadan hüküm kurulduğuna, 6545 sayılı Kanun ile gelen değişikliklerinden yararlanmak istediğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, şüphe ile durdurulan sanığın kaba üst yoklamasında uyuşturucu madde ele geçirdiği, böylece sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Sanığın istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 14.03.2018 tarihli kararında istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine karar verilmek sureti ile yasa yolunda yanıltılmasına sebebiyet verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi 07.11.2024 tarihli ek kararı ile kararın temyiz yolu açık olmak üzere verilmesi gerekirken sehven kesin olarak verildiğinden bahisle kararın infazının durdurulmasına karar verilmiş olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sonunda kararın kesin olduğu belirtilmek sureti ile sanığın ve müdafiinin temyiz yasa yolunda yanıltıldığı anlaşılmakla temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay tutanağı içeriği, ele geçen uyuşturucu maddelerin paket sayısı, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulmasının isabetli olduğu, hükmün sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verildiği ve sanığın son sözünün sorulduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.03.2018 tarih, 2017/955 Esas, 2018/260 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde karar verildi.