Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/7799 E. 2026/5202 K. – İhmali Davranışla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2150 Esas, 2017/2494 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.09.2017 tarihli ve 2017/68 Esas, 2017/216 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 50/1-(a) ve 52/2. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezasından 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur. B. İstinaf İlk Derece Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine duruşma açılmadan yapılan yargılama neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 29.11.2017 tarihli ve 2017/2150 Esas, 2017/2494 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmaması aleyhe istinaf talebi bulunmadığından eleştiri konusu yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi; Müvekkilinin yargılandığı dosyada kendisine yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle süresinde temyiz talebinde bulunamadığına, tanık dinletme talebinin reddedilmesi nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, bir zarar oluşmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Katılanın sanık olarak yargılandığı İstanbul 18. Ağır (Beyoğlu 1. Ağır) Ceza Mahkemesinin 2007/152 Esasında kayıtlı kamu davasında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin gerekçeli kararın katılanın müdafii olan sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, polis araştırmasına göre haber verilen komşu Evşen Kahraman'ın aynı binanın 5. katında bulunduğu, nitekim Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 25.12.2014 tarihli kararıyla tebligatın usulüne uygun olduğu kabul edilerek süresinden sonra temyiz talebinde bulunulması nedeniyle talebin reddedildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. III. KARAR Gerekçe ve değerlendirme bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucu hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2026 tarihinde karar verildi.