Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/648 E. 2024/3977 K. – İcrai Davranışla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/268 Esas, 2020/836 Karar SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59/son maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.01.2020 tarihli ve 2019/535 Esas, 2020/7 sayılı Kararı ile sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine hükmolunmuştur. 2.Katılan ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/268 Esas, 2020/836 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümlerinin kaldırılarak, sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin tanıkları dinlemeden hakkındaki beraat kararını kaldırarak mahkumiyet kararı vermesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suç tarihinin 04.12.2018 olmasına karşın gerekçeli karar başlığında 2016 yılı olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c maddesine aykırı davranılması, Adli sicil kaydına göre mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesinin uygulanmaması, Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin (e) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince ele alınması için ilgili mahkemelere ihbarda bulunulması gerektiğinin düşünülmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi gereğince yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere hükmü bozulan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2024 tarihinde karar verildi.