Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/593 E. 2024/11214 K. – Zimmet

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2043 Esas, 2020/2333 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2019/139 Esas, 2020/64 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi gereği beraatine hükmolunmuştur. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2020/2043 Esas, 2020/2333 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın aşamalarda değişen çelişkili beyanlarda bulunduğuna, dinlenmesi gereken tanıkların beyanına başvurulmadığına, eksik inceleme ve araştırma neticesinde karar verildiğine, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe İzmir Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı Kültürpark Şube Müdürlüğünde arkeolog olarak görev yapan sanığın, anılan kurumun demirbaşında kayıtlı 5 adet bilgisayarın arızalandığını fark etmesi üzerine, kurum taşınır mal kayıt yetkilisi ...'ın da belirttiği üzere öncelikle şube müdürüne bilgi vermesi ve bilgi işlem dairesi başkanlığından destek ve yardım talep etmesi gerekirken onarıma ilişkin herhangi bir görevi de bulunmayan sanığın söz konusu bilgisayarları tamir ettirmek üzere kurum dışına çıkararak kaybolmalarına sebebiyet vermesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1. maddesinde tanımlanan icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde atılı suçtan beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.