Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/4770 E. 2026/5563 K. – Tefecilik
Konu: Tefecilik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/4770
- Karar No
- 2026/5563
- Karar Tarihi
- Konu
- Tefecilik
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/247 Esas, 2022/71 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında tefecilik suçundan Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2018 tarihli ve 2016/205 Esas, 2018/359 Karar sayılı ilamıyla verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18.02.2020 tarihli ve 2018/1969 Esas, 2020/307 sayılı Kararıyla esastan reddedilerek kesinleştiği, suç tarihinin 01.01.2010 tarihinden başlamak üzere 2010 yılı olduğu, temyiz incelemesine konu dava dosyasında ise sanığın katılan ... ve eşine yönelik eylemlerinin 2009 yılı Mayıs ayından 2010 yılı Mayıs ayına kadar süregeldiği, bu kapsamda 2009 yılı Mayıs ayı ile 01.01.2010 tarihleri arasındaki eylemlerin kesinleşen mahkumiyet kararı kapsamında değerlendirilemeyeceği ve bu nedenle mükerrer olmadıkları, diğer taraftan sanığın üzerine atılı tefecilik suçunun suç tarihine nazaran lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, mükerrer olmayan eylemler yönünden son suç tarihi olan 31.12.2009 ile hüküm tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği nazara alınarak kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 02.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.