Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/10091 E. 2026/5193 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1853 Esas, 2021/1494 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince görevi kötüye kullanma ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından verilen hükümlerin katılan Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince "istinaf başvurusunun sıfat yönünden reddine" şeklinde verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi kapsamında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığı, Hazine vekilinin itirazının da İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 06.07.2021 tarihli ve 2021/22 Değişik iş sayılı Kararı ile kesin olarak reddedildiği belirlenmiştir. Sanık hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2020/47 Esas, 2020/245 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 10.06.2021 tarihli ve 2020/1853 Esas, 2021/1494 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın tüm dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere atılı suçu işlediğine, atılı suçun işlendiği belgelerle de sabit olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin Kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereğince İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.03.2026 tarihinde karar verildi.