Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/9639 E. 2013/9744 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Zabıt katibi olan sanığın Asliye Hukuk Hakimliği kararı ile 01/02/2010 tarihinde icra müdürü olarak görevlendirildiği, C.Başsavcılığı tarafından yürütülen başka bir soruşturma nedeni ile 23/03/2010 tarihinde gözaltına alınmasından sonra 31/03/2010 tarihinde İcra Müdürlüğünde yapılan denetim sırasında 37.29 TL kasa fazlası bulunması üzerine bu fazlalığın nedeni araştırılırken sanığın babası tarafından 24/03/2010 tarihinde ilçe emniyet amirliğine tutanak ile teslim edilen 350,00 TL'den kaynaklandığının tespit edilmesi üzerine aradaki 312,71 TL farkın sanığın üzerinde kaldığı sonucuna ulaşılarak sanık hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, zimmet suçundan yapılan yargılama sonunda mahkemece sanığın kullanma zimmetinden mahkumiyeti cihetine gidilmiş ise de; sanığın hem mahkemeler veznesine, hem de İcra Müdürlüğüne baktığını, bozuk para ihtiyacının olduğunu, gün sonunda kasaları denkleştirdiğini, olay günü tutuklanması nedeniyle parayı yatırmaya fırsatının kalmadığını, paranın dairede montunun cebinde kaldığını, babasından parayı alarak teslim etmesini istediğini, suç işleme kastı olmadığını savunması, tanık ...'un oğlu olan sanığın, tutuklandığını öğrenince ...'den geldiğini, kendisine vezneye ait paranın cebinde olduğunu, teslim etmesini söylediğini, ancak mesai bittiği için ertesi gün ilçe emniyet amirliğine teslim ettiğini bildirmesi, dosya kapsamındaki tutanaklardan parayı sanığın tutuklanmasını takip eden gün babasının yatırdığının anlaşılması, sanığın görev süresi, suça konu paranın miktarı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın zimmet kastı bulunmadığı yolundaki savunmasının aksini kabule elverişli, mahkumiyetine yeter kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden beraeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 247/1, 247/3, 249, 248 ve 62. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61/4-5. maddelerine aykırı davranılması, Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık, sanık müdafii, katılan vekili ve O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.