Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/9082 E. 2013/7049 K. – Görevi Yaptırmama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Temel cezanın belirlenmesinde, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun düşmeyen, kanundaki ifadeleri aynen tekrar ederek temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi, Adli sicil kaydına göre mütecaviz sarhoşluk suçundan mahkümiyete ilişkin ilamı var ise de, bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu uyarınca müeyyidesi idari para cezasına dönüştürülmüş olup, 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun 5/1-c maddesi gereğince adli sicile kaydının mümkün olmadığı, bu itibarlada tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla; sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediği hususunda bir karara varılması gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, yasal olmayan gerekçe ile hakkında aynı Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ve TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, Kabule göre de; Sanığa verilen özgürlüğü bağlayıcı cezanın paraya çevrilmesi karşısında, 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.