Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/8790 E. 2013/7450 K. – Görevi Yaptırmama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜM : Sanıklar ... ve Ferhat'ın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, sanık ...'nın ise hakaret suçundan mahkümiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık ...'nin 21/12/2009 tarihinde yokluğunda verilen ve 25/01/2010 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmün, geçerli bir neden olmadan aynı adrese 02/03/2010 tarihinde yeniden tebliğ edildiği, bu gereksiz tebliğin süreyi yeniden başlatmayacağı anlaşılmakla CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra gerçekleşen 05/03/2010 tarihli temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince reddiyle temyiz incelemesinin diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanıkların birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirdikleri hakaret ve direnme eylemleri nedeni ile haklarında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Sanık ...'nın adli sicilindeki hükümlülüğünün silinme şartlarının oluştuğu, Ferhat içinse yasal engel bulunmadığı anlaşılmakla, hükümden önce 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, bu maddenin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de nazara alınarak, mahkemece hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.