Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/7510 E. 2013/9321 K. – Zimmet, Resmi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik, denetim görevinin ihmali HÜKÜM : Sanık ...'in eylemi kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik kabul edilerek mahkumiyetine, diğer sanıkların denetim görevini ihmal suçundan beraetlerine Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu ve hükmün 26/03/2012 havale tarihli dilekçe ile Hazine vekili tarafından temyiz edildiği nazara alınarak tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyip 3628 sayılı Kanunun 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma talebinin yasada sınırlı olarak sayılan zimmet suçu yönünden KABULÜNE, anılan Kanuna göre denetim görevinin ihmali suçuna yönelik Hazine vekilinin katılma hakkı bulunmadığı gözetilerek diğer sanıklar hakkındaki denetim görevinin ihmali suçundan verilen beraet hükümlerine yönelik temyiz talebinin REDDİNE, sanık ... hakkındaki beraet hükmüne katılan vekilinin temyiz dilekçesinde yer verilmediği de gözetilerek sanık ... hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümleriyle sınırlı olarak inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın işlediği kabul olunan kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık suçunun mağdurunun ... olması dikkate alınarak TCK'nın 168. maddesine göre kısmi ödemeye muvafakat edip etmediği araştırılmadan sanığın en son çalıştığı kurumdan sorulmakla yetinilerek etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, Sanığın resmi belgede sahtecilik suçunun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması, Kanuna aykrı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.